موسسه فرهنگی قرآن و عترت امیرالمومنین علیه السلام کاشان

مجری طرح تخصصی حفظ، ترجمه، تفسیر قرآن، نهج البلاغه و صحیفه سجادیه

اَللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ الَّذى اَنْزَلْتَ فیهِ الْقُرْآنَ وَافْتَرَضْتَ عَلي عِبادِکَ فیهِ الصِّیامَ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد     
کد خبر: 70111
تعداد بازدید: 173
تاریخ انتشار: - 0 : 8
دختراني ازجنت با چادر سياه و سربند « لبيک يا حسين ع»
حرم امامزاده سلطان عطابخش (ع) مملو از آرامش است. چراغ ها، نور سبز رنگي را به اطراف مي پاشند. بوي عطر ملايمي هم استشمام مي شود. خلوت است و مي تواني دستانت را پر از تبرک لمس ضريح اش کني. ديوارها تا نيمه با کاشي هاي پنج ضلعي آبي و گاه سورمه اي رنگي مزين شده اند. نقاشي هاي سقف گنبدي شکل اش ، نشان از قدمت آستانش دارد. لحظاتي ديگر قافله ي نونهالان جنت براي عرض تسليت به پيشگاهش مي آيند.
امروزسه شنبه 2 آبان 96 به مناسبت شهادت حضرت رقيه(س) همراه با مراسمي که براي سوگواري آن حضرت  در امامزاده سلطان عطا بخش (ع) توسط مديريت مدارس جنت موسسه اميرالمومنين ع برگزار مي گردد؛ کتاب درسي قرآن دانش آموزان دبستان دخترانه ي جنت کاشان نيز، به آنان اهدا مي گردد.

از در مشبک سبز رنگ که عبور کني؛  فضاي روبه رويت صفا را جرعه جرعه به کامت مي نوشاند.يک ايوان وسيع که کاشي هاي منقّش و برجسته اي ديوارهاي دور تا دورش را پوشانده است.يک در بزرگ شيشه اي هم رو به رويت قرار دارد. تاريکي پشت شيشه ها، ديدن فضاي داخل سالن را برايت سخت مي کند.آدم هايي در حال آمد وشد هستند. طنين آهنگواره اي از چند صدا که با هم آميخته است؛ به گوش مي رسد. در را که باز کني دختراني با چادر سياه و سربند زرد« لبيک يا حسين» جلو ورودي حرم امامزاده حلقه زده اند و در حال تمرين سرودي هستند که درون مايه اش از سه ساله ي کربلا مي گويد.
در طرف راست، دو معلم مدرسه جنت، کتب درسي قرآن دانش آموزانشان را در حالي که به طرح هاي گوناگون تزيين کرده اند مرتب مي کنند.در کنار دستشان تاج هايي با نقش طاووس خودنمايي مي کند.
دانش آموزان هر کلاس، دسته دسته مي آيند و دور رحل هاي چيده شده ي جلو حرم مي نشينند؛ کتاب و تاج شان را مي گيرند؛ عکسي مي اندازند وبه زيارت حضرت مي روند. قفل دست هاي کوچکشان در شبکه هاي ضريح و طواف خالصانه شان، صحنه اي دلپذير مي آفريند.
کاروان کودکان کم کم از راه مي رسند. نونهالان مدارس پيش دبستاني جنت مفتح واباذرهم در جمع حضور مي يابند. چهره شان با سربند هاي قرمزشان ديدني تر شده است. تلاش مربيان که سعي مي کنند صف هاي دانش آموزانشان را مرتب کنند چندان به ثمر نمي رسد. کنجکاوي هر کدامشان را به گوشه اي مي کشاند و از صف مي گريزند.

مدتي طول مي کشد تا  نونهالان در حسينيه مستقر شوند. مدير مدارس جنت جلو مي آيد. با بياني کودکانه براي دانش آموزان از اين روز مي گويد وجايش را براي تلاوت قرآن به رقيه سادات مي دهد.
جايگاه سياه پوش است.روي پرچمي، رنگ سبز نوشته ي « يا رقيه بنت الحسين» بر زمينه اي تاريک جلوه کرده است. گهواره ي حضرت علي اصغر (ع) در گوشه اي از جايگاه قرار داده شده است. همان که در بدو ورود، بچه ها با کنجکاوي به سمتش مي رفتند واندکي تکانش مي دادند. پارچه ي سبز رويش را کنار مي زدند و گرفتار چرايي و چيستي بودن يک عروسک کوچک در آن گهواره و در آن مکان مي شدند.
گروه سرود که بعد از تمرين حالا نوبت به اجرايشان رسيده است؛ حاضر مي شوند. دو دختر با چادر سفيد و بال هاي آبي رنگ  به نماد 2 فرشته ي کوچک به همراه دختري ديگر؛ با چادر سياه و روبند سبز به نماد حضرت رقيه جلو گروه سرود قرار مي گيرند.گروه سرود از رقيه(س) مي خوانند و فرشته ها حضرت رقيه(س) را گلباران مي کنند.
پسر کوچکي همراه با مربي اش به جايگاه مي آيد. از قصه ي علي اصغر(ع) و رقيه (س) مي خواند. قطرات اشک از گوشه ي چشم خيلي ها روي گونه مي چکد، وقتي مي خواند:« تيرو رها کرد ورفت/ خورد به گلوي اصغر/ طفلکي روي دستاي /باباش مي زد بال و پر...».

نوجواني به مجلس وارد مي شود. دمي بعد نوحه سرايي ميکند . صدايش در بلندگو مي پيچد و از زبان حضرت رقيه (س) مي خواند:« شب که مي شه آبله ي پاهام مي سوزه/ بيا منو ببر بابا يه روزشم يه روزه...».بچه هايي که در رديف هاي پايين تر نشسته اند سرک مي کشند تا مداح نوجوان را ببينند. چندتايي از دانش آموزان سينه مي زنند. بچه هاي بزرگتر گريه سر مي دهند. اشک وغصه ي کودکان 5 ساله ي پيش دبستاني؛ خِرَدها را به انديشه وا مي دارد.
اگر از رقيه سادات؛ از واقعه ي کربلا و حضرت رقيه(س) سوال کني، مثل خيلي هاي ديگر مو به مو همه ي واقعه ي عاشورا را مي گويد. حتي وقتي به آنجا مي رسد که؛ « حضرت رقيه باباشو مي خواست. اما سر امام حسين(ع) را برايش آوردند...» بغضش را مي خورد و در پايان حرف هايش وقتي نظرش را راجع به حضرت رقيه(س) جويا مي شوي؛ آه مي کشد و مي گويد:« دختر خيلي صبوري بود.»
حجة الاسلام حسن زاده؛ مدير عامل موسسه ي اميرالمومنين(ع) به جمع عزاداران کوچک اضافه شده است. بعد از اين که به عنوان « باباي موسسه ي اميرالمومنين» از ايشان براي حضور در جايگاه دعوت مي شود؛ جمعي از بچه ها براي دست دادن به بابايشان به سمت او روانه مي شوند. آقاي حسن زاده هم با تک تکشان دست مي دهد و با صحبتي 3 دقيقه اي به اجراي برنامه ها پايان مي دهد.
وي بعد از قدرداني از برگزار کنندگان اين مراسم؛ در بيان هدف برگزاري چنين مراسمي مي گويد:« در اجراي اين برنامه 2 هدف وجود دارد. هدف ظاهري و نهايي. هدف ظاهري که همان سنت عزاداري است؛ اما هدف نهايي مان تربيت نونهالان به سبک حسيني مي باشد».
حالا قافله ي نونهالان جنت مهمان سفره ي حضرت رقيه(س) مي شوند.